proces pozwalający zwiększyć wytrzymałość szkła poprzez wprowadzenie do jego struktury naprężeń (przy powierzchniach ściskających, w środku szkła rozciągających). Proces ten polega na nagrzaniu szkła do temperatury bliskiej temperaturze topnienia (ok. 670C) a następnie raptowne schłodzenie go do temperatury ok. 450C. Szkło hartowane jest wytrzymalsze od zwykłego szkła a w wypadku rozbicia pęka na bardzo małe kawałki które nie ranią.

roztwór, którym nasyca się materiał dla uzyskania u niego pożądanych właściwości; roztwór impregnujący

(fr. imprégnation) proces nasycania elementów drewnianych okien substancją, która nada im pożądane właściwości, np. zabezpieczenie przed grzybami, wilgocią